Shirt Stories: The Night Old Trafford Turned Blue

Het is een vertrouwd gezicht. Golven van rode Manchester United-shirts die naar voren stormen, terwijl 80.000 fans op Old Trafford de bal het net in schreeuwen met de kreet “Aanvallen, aanvallen, aanvallen!”

Maar op een avond in 2002 werd het klassieke rood van United vervangen door diepblauw voor een Champions League-thuisduel tegen Olympiakos – een van de slechts twee keren dat ze tijdens een thuiswedstrijd niet in hun traditionele kleuren speelden.

Dus nu het wedstrijdgedragen shirt van Ryan Giggs van die avond geveild wordt als onderdeel van de Rod Thornley Collection, duiken we in het verhaal van hoe Old Trafford blauw kleurde…

Onverwacht in het blauw: Man United vs. Olympiakos, 2002

Voor de fans die die avond naar Old Trafford trokken, had het allemaal routine moeten zijn – een eerste groepsfaseduel waarvan werd verwacht dat United dit zou winnen.

Maar toen het team het veld betrad in hun blauwe derde tenue, werd de trouwe United-aanhang direct uit hun routine gehaald.

Het zorgde voor verwarde blikken en duizenden stemmen die vroegen: “Waarom spelen we in het blauw?”

Juan Sebastián Verón zorgt voor een vleugje Zuid-Amerikaanse kleur met een sublieme stift

De meeste toeschouwers hadden nog nooit iets anders dan rode shirts, witte broekjes en witte kousen uit de beroemde hoektunnel van het Theatre of Dreams zien komen.

Wat zij niet wisten, was dat scheidsrechter Gilles Veissiere uren voor de aftrap, diep in de catacomben van Old Trafford, een beslissing moest nemen.

De Fransman oordeelde uiteindelijk dat de rode streep op het uitshirt van Olympiakos te veel botste met het thuistenue van United.

Het uitshirt van Olympiakos naast het klassieke thuisshirt van United

Je kunt zelf beoordelen of dit tot chaos op het veld had geleid, of dat het een geval was van overdreven pietluttig optreden van de Fransman…

Het Barcelona-incident

Toevallig had Sir Alex Fergusons vertrouwde materiaalman Albert Morgan vier jaar eerder tijdens een Champions League-duel al ervaring opgedaan met exact deze situatie.

In 1998 arriveerde een bezoekend Barcelona met spelers als Rivaldo, Xavi en Luis Figo op Old Trafford in hun beroemde blauw-rode banen.

Ook dit tenue werd niet te onderscheiden geacht van het thuisshirt van United, waardoor Giggs, Beckham, Scholes en co. in het wit moesten spelen, wat een 100 jaar oude traditie van thuiswedstrijden in het rood doorbrak.

Giggs in duel met Luis Enrique op Old Trafford in 1998

Met die Barça-ervaring nog vers in het geheugen, haastte Morgan zich om het blauwe derde tenue van United in orde te maken, terwijl de aftrap tegen de Griekse kampioen snel dichterbij kwam.

Andere kleur, zelfde resultaat

De tenue-discussie daargelaten, was Man United op zijn spectaculairst – en een van de legenden van de Class of ‘92 ging voorop in de strijd.

Ryan Giggs was hard op weg om de speler met de meeste wedstrijden ooit voor de club te worden, maar het duurde nog 12 jaar voordat de Welshe tovenaar zijn schoenen aan de wilgen hing met een ongelooflijk aantal van 963 wedstrijden achter zijn naam.

Op deze avond, en spelend in exact dit shirt, teisterde de Welshman de verdediging van Olympiakos met de ene na de andere loopactie met en zonder bal, waartegen de defensie van de Erythrolefki machteloos was. 

De taak van United werd vergemakkelijkt door een onbesuisde tackle van de Braziliaan Zé Elias op Verón in de eerste helft, een overtreding die hem rood opleverde en de bezoekers voor een olympische opgave stelde.

Giggs had de openingstreffer al binnengetikt na goed voorbereidend werk van Paul Scholes aan de rechterkant.

Hij kreeg uiteindelijk ook het tweede doelpunt van de wedstrijd op zijn naam, hoewel his overduidelijke voorzet op Scholes van richting werd veranderd en langs een kansloze Dimitrios Eleftheropoulos vloog.

United zou dat seizoen stranden in de kwartfinales van de Champions League, maar legde uiteindelijk wel voor de achtste keer beslag op de Premier League-titel.

Een prestatie die mede mogelijk werd gemaakt door een gelijkspel bij regerend kampioen Arsenal in april 2003 – opnieuw een verhit gevecht met de Gunners in een tijd waarin beide teams landstitels afwisselden tijdens een decennialange rivaliteit.

Ze droegen die dag dit inmiddels iconische blauwe tenue zoals het altijd al bedoeld was: tijdens een uitwedstrijd.