Hayaller Gerçek Olur

Üç dakika. Giovanni Pablo Simeone'nin 12 yıllık hayalini gerçekleştirmesi için gereken tek şey buydu. Dünya futbolunun en büyük sahnelerinden birinde gerçeğe dönüşen bir hayal. Simeone, Liverpool'a karşı oynanan bir Şampiyonlar Ligi maçında gol atmakla kalmadı; aynı zamanda, merhum vatandaşı büyük Diego Armando Maradona'nın adını taşıyan statta da ağları sarstı.

Açıkça görülüyor ki hırs ve “dev avcısı” zihniyeti Simeone ailesinin genlerinde var. Atletico Madrid'de Giovanni'nin babası Diego Simeone, birlik ve uyumla birleşen yoğunluk ile agresifliğin olağanüstü başarı getirebileceğini kanıtladı; ancak bize Arjantin futbol kültürünün zihniyetine dair gerçek bir bakış sunan, Diego'nun futbolculuk yıllarıdır. Çalışkan, azimli, pozisyon alma becerisi ve futbol zekâsı yüksek bir lider; oyun tarzını “dişlerinin arasında bıçak taşımak” diye tanımlardı.

Diego'nun döneminin en başarılı iki yönlü orta saha oyuncularından biri olmasını sağlayan o doğal içgüdüyü, Giovanni'nin yeni kulübü Napoli formasıyla Şampiyonlar Ligi'nde attığı ilk golde gördük. Golü atar atmaz gözyaşlarına boğuluyor. 14 yaşından beri bu anın hayalini kuran Giovanni'nin tutkusu, ön kolunun iç kısmına yaptırdığı Şampiyonlar Ligi futbol topu dövmesini öperken gözyaşlarına boğulmasıyla açıkça ortaya çıktı.

Giovanni'nin gösterdiği bu tepki, bu yolculuğun onun için nasıl bir “mücadele” olduğunu simgeliyor; şüphe duyanlara karşı, zorluklara karşı, tüm olumsuz ihtimallere karşı. İtalyan basınına konuşan Simeone, “Biliyordum, biliyordum çünkü hazırdım”, “Sadece bir şansa ihtiyacım vardı, o şans geldi ve ben de kaçırmadım” dedi. Giovanni’nin dövmesi, nihayetinde futbola ve dünyanın en büyük kulüp organizasyonunda tarih yazmaya verilmiş bir söz, bir adanmışlık göstergesi. Diego ile Giovanni’nin hikâyesinde sanki yeterince tarih yokmuş gibi, bu golle birlikte Şampiyonlar Ligi’nde gol atan yalnızca altıncı baba-oğul ikilisi oldular; gerçekten olağanüstü.